Menu
Azië / Mongolië

Vrijwilligerswerk op de Mongoolse steppe III

  1. Vrijwilligerswerk op de Mongoolse steppe I
  2. Vrijwilligerswerk op de Mongoolse steppe III

paardenTravelgirl Marie deed vrijwilligerswerk op de Mongoolse steppe. In het tweede deel maakt ze kennis met de Mongoolse bevolking. Dit is het laatste deel van haar blogreeks waar ze het Nadaam festival meemaakt!

Het Nadaamfestival in Mongolië

Eerlijk is eerlijk : ik had mij niet heel erg verdiept in Mongolië voor ik er heen ging. Ik had wel een boek gelezen over de geschiedenis van het land, maar had dus geen Lonely Planet to do list gemaakt. Waarom zou ik, ik ging toch werken?

Toch kreeg ik een heel aangename verrassing! De Mongoolse biologen in het park hadden het al dagen over waar ze het Nadaamfestival zouden doorbrengen? Het wat? Het leek een beetje op de stress die wij hier ervaren voor oud en nieuw. “Waar? Met wie? Hoe ga jij het vieren dit jaar?” En oh wee als je durft te antwoorden : ‘Nou ik denk dat ik in mijn eentje op de bank met de kat op schoot een filmpje ga kijken’

Het Nadaam Festival vindt plaats in de maand juli. Er worden drie nationalen sporten beoefend, veel gedronken – het drinkgedrag van de Mongolen lijkt wel erg op die van hun Russische bovenburen – en veel gegeten. Er wordt geworsteld, een zware paarden race gereden door jonge kinderen en men doet aan boogschieten.

Paardenraces op het Nadaamfestival

Dit jaar waren wij een kleine vrijwilligersgroep, dus wij mochten een dag vrij nemen van werk en mee feesten! Wij gingen vroeg in de ochtend weg om naar een stadje te reizen waar een van de biologen vandaan kwam. En daar zou het gaan gebeuren! Toen wij aankwamen zagen wij allerlei tentjes waar men wat te eten kon kopen. Geitenvlees… Fruit met cruesli en honing kennen ze daar helaas niet!

Toen de paardenrace bijna ging beginnen stapten wij weer de Jeep in om de race te volgen! Kinderen van zes die soms zonder zadel een race van maar liefst 18 kilometer rijden! Er zijn weleens paarden gevallen door alle gaten die de marmotten in de grond graven. Super gevaarlijk als een paard daar in stapt, want de ruiter kan er weleens onder eindigen. Ondenkbaar in Nederland dat je zoon van zes dit doet, maar in Mongolië is deze traditie er al lang. Kinderen worden zowat met een paard tussen hun benen geboren.

Heilige paarden in Mongolië

Sowieso is het paard in Mongolië heilig. Zonder paarden zouden zij al lang uitgeroeid zijn. Ze kunnen ermee jagen, water halen, zich verplaatsen wanneer de weersomstandigheden erom vragen en niet te vergeten: vluchten. In het verleden hebben de Chinezen talloze keren het land proberen te veroveren. Wanneer zij dat probeerden vluchtten de Mongolen te paard naar Siberië. Zij wisten daar te overleven, ook in de vrieskou, omdat Mongolië ongeveer hetzelfde klimaat heeft. Als de Chinezen uiteindelijk in Mongolië aankwamen troffen zij niets aan!

Geen stad, niets om te plunderen en die kou… daar konden zij niets mee. Dus gaven zij het op en de Mongolen konden weer veilig thuiskeren! Het land is ook heel rijk aan olie en dat weten Rusland en China. Zij willen daar maar al te graag bij. Maar de aarde is ook heilig voor de inwoners, dus er wordt nooit gegraven (er wordt dus ook nooit iemand begraven) en de Mongoolse regering weigert. We hebben geen idee hoe lang de Mongoolse bevolking de druk van hun boven- en onderburen weten te overleven, dus wacht niet te lang met het reizen naar Mongolië. Nu is het landschap nog mooi en ongerept!

Westerlingen op het Nadaamfestival

Wij hebben een fantastische dag gehad, mooie traditionele kleding gezien en veel gelachen met de locals, want met handen en voeten communiceren ís soms echt hilarisch. In de weken die volgden hebben wij hard gewerkt en ’s avonds te paard van de natuur genoten. Het was een heerlijk ritme van hard werken en een ietwat primitief bestaan met natuurlijk het genieten van de machtige natuur om ons heen.

Ik zou nog tien artikelen kunnen schrijven over Mongolië, over de bloemen, de mensen, de wolken en de dieren… Maar ik stel voor dat je zelf als als de wiedeweerga een reis boekt, want geen land is te vergelijken met Mongolië! Ik heb zelf weken nodig gehad om te wennen aan het feit dat ik weer in Nederland was. Het was echt afkicken en nog steeds wil ik terug!

Denk jij er ook over na om vrijwilligerswerk in Mongolië te gaan doen? Organisaties als Project Abroad kunnen je daarbij helpen!

About Author

Mama van Liza, reisboekenwurm, heeft een ellelange travel bucketlist, regelmatig op podia te vinden als klassiek violiste, viertalig, enorme knuffelkont.

2 Comments

  • Femke
    februari 13, 2017 at 5:54 pm

    Heb je nog meer tips voor leuke organisaties om vrijwilligerswerk mee te doen? Vorig jaar deed ik een combi van vrijwilligerswerk + reizen en dat vond ik te gek!

    Reply
    • Marie
      februari 14, 2017 at 8:10 am

      Hoi Femke !

      Ikzelf zag door de bomen het bos niet meer door het gigantische aanbod vrijwilligersreizen.
      Ik zal binnenkort een artikel schrijven over hoe de keuze te maken, afhankelijk van je wensen. Wat ik persoonlijk ook interessant vond, is om vrijwilligerswerk te doen op plekken waar het momenteel crisis is ( vluchtelingenkampen op Lesbos bijvoorbeeld) maar daar moet je wel tegen kunnen…
      happy travels !

      Reply

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.